Na 11x in Griekenland gezeild te hebben, wilden we onze grenzen wat verleggen en het leek ons leuk om eens een ander gebied te gaan bezeilen.
In januari 2019 kregen we een aanbieding van Sailbest in de mailbox dat zij een mooie einde seizoen speciaal hadden, een 13 daagse route voor een leuke prijs, wel in flottielje maar omdat we dit gebied niet kennen vinden we dit wel prettig.
Na wat informatie ingewonnen te hebben bij Cees van Sailbest hebben we de knoop snel doorgehakt en besloten om op 19 oktober 2019 met deze tocht mee te gaan.
Met Sailbest was alles snel geregeld en ook de tickets naar Turkije konden we via hen boeken.
Het valt wel op dat de tickets een stuk duurder zijn dan de tickets naar Griekenland.
We varen met de Heart of Gold een Bavaria 36 cruiser met twee cabines.
Helaas kregen we in mei te horen dat Corendon de terugvlucht had geannuleerd, dus moesten we snel op zoek naar andere vluchten. De optie Amsterdam - Dalaman was qua aankomsttijd niet ideaal, we zouden dan 's avonds laat aankomen en omdat we daarna nog 1,5 uur met een busje naar Orhaniye moeten, zouden we pas rond middernacht op onze bestemming zijn.
Onze enige optie was dus uitwijken naar Düsseldorf en daar konden we nog een vlucht boeken met SunExpress welke 's ochtends om 8:20 uur vertrekt.
Een hotel boeken in Dusseldorf was een crime, waarschijnlijk zijn er beurzen rond die tijd en ook de herfstvakantie begint, alles was al uitverkocht of peperduur. Hotelprijzen vanaf € 250,-- waren geen uitzondering. Na veel zoeken hebben we een hotel gevonden in Essen, Hotel Landhaus Knappmann waar we de avond voor de vlucht overnachten een 20 minuten rijden van de luchthaven.
Even zag het er nog naar uit dat we moesten annuleren, Maarten zijn hartritmestoornissen kwamen deze zomer weer veelvuldig terug. Gelukkig konden we op 19 september terecht voor een ablatie in het Erasmus MC, dit is een maand voor vertrek en hopelijk is hij genoeg hersteld om 13 dagen te gaan zeilen.
Op 22 september hebben we online het visum aangevraagd en deze ook direct gekregen.
Nu alleen nog de blog maken, de koffers pakken, de laatste boodschappen doen en dan zijn we er klaar voor.
We zijn benieuwd wat Turkije ons gaat brengen.
Vrijdag 18 oktober 2019 van Spijkenisse naar Kettwig (Essen).
Vanochtend om 9:20 uur hebben we snel onze boardingpassen
uitgedraaid, de tank nog even vol gegooid en met windkracht 8 op de neus van de
auto rijden we met een enkel buitje Nederland uit. Net over de grens in
Duitsland begint het behoorlijk te regenen, zeg maar hozen. De ruitenwissers
maken overuren en nog kan je niet verder dan enkele meters voor je kijken. Even
een stop gemaakt bij Kaufland voor wat alcoholische versnaperingen, dit scheelt
ruim € 7 per fles en als je er dan toch langs komt! Om 14:00 uur komen we aan
bij ons hotel Landhaus Knapperman in Kettwig. Nadat we de spullen op de kamer
hebben gezet lopen we een rondje door de Altstadt van Kettwig, een leuk stadje
met oude huisjes. We eten een broodje bij een bakker en wandelen weer terug
naar ons hotel.
We eten vanavond in de Bierstube van het restaurant, een
heerlijke kop Goulashsoep en beiden een schnitzel. Zoals gewoonlijk in
Duitsland weer veel te veel, maar het was heerlijk. Na een wijntje/biertje gaan
we naar onze kamer, nog even relaxen, morgen om 5:45 uur gaat de wekker om naar
de luchthaven van Düsseldorf te gaan.
Zaterdag 19 oktober van Kettwig naar Orhaniye.
Na een onrustige nacht, we hebben achteraf maar weinig
geslapen, zijn we om 6:15 uur naar Düsseldorf vertrokken. Het inchecken en de
douane gingen redelijk vlot en met een minuut of 10 vertraging waren we op weg.
Netjes volgens schema zijn we geland op Dalaman. De douaneman had
waarschijnlijk zijn dag niet, maar ondanks dat waren we binnen 5 minuten er
doorheen. Buiten stond er al iemand met een bordje van Sailbest klaar en na
even kennisgemaakt te hebben met de groep en de eerste lira’s te hebben gepind,
zijn we aan de 2 uur durende tocht begonnen naar Orhaniye. Daar werden we
verwelkomt door Martin en Adrieenne met de mededeling dat we om half zes een
welkomst kadeborrel zouden hebben. Omdat we om 5 uur pas op de boot waren, snel
de koffers neergezet en wat inkopen gedaan op de lokale markt en bij de lokale
winkel. Op de boot nog even snel de bedden opgemaakt en daarna kennisgemaakt
met de groep die uit een mannetje/vrouwtje van 30 personen bestaat. De meeste
mensen uit deze groep zijn de booteigenaren die nu hun jaar afsluiten.
Na de kadeborrel zijn we hier bij het lokale restaurant gaan
eten, als voorgerecht de inktvisringetjes en een soort loempia’s. Als
hoofdgerecht de lamskoteletjes en de lams kebab. Het smaakte heerlijk. Om 9 uur
zijn we naar de boot teruggegaan, nog even de laatste dingen uitgepakt en
daarna onder zeil.
Zondag 20 oktober van Orhaniye naar Bozukale.
Vanochtend werden we getrakteerd op een ontbijtbuffet, niet
gebruikelijk maar ter afsluiting van het jaar, we vallen met onze neus in de
boter.
Hierna de briefing, we gaan een mijl of 15 varen naar Bozukale.
Nadat we de baai uit waren, kon het zeil erop en een tijdje
heerlijk gezeild, helaas viel om half twee de wind weg en moesten we een stuk
op de motor. Maar gelukkig kwam de wind na een tijdje weer opzetten en met
ruime wind konden we onze reis vervolgen.
We liggen in de baai van Bozukale aan de mooring. Met een
klein beetje uitleg zelf de mooringlijn gedaan.
Vanavond gaan we hier in de plaatselijke taverne (Sailors
House) wat eten met elkaar, voor de rest is hier niets.
Het eten was gezellig en we begonnen met diverse
voorgerechtjes. Zo kon je overal wat van proeven, daarna een zeebaars voor twee
personen, die werd eerst in de boter gebakken en daarna op de gril. Hij was
overheerlijk.
Maandag 21 oktober van Bozukale naar Marmaris.
Het koelt ‘s nachts behoorlijk af en het wordt erg vochtig
maar prima geslapen.
‘s Ochtends om 9:30 uur briefing we gaan naar Marmaris ca.
27 mijl.
In het begin een heerlijk windje, maar om 13:30 uur viel de
wind weg. Met vlagen was er weer wind en dan weer geen, raar weer hier, dus we
moeten veel op de motor om op tijd in Marmaris te zijn. Onderweg zagen we nog
een grote schildpad zwemmen, helaas dook hij onder voor ik het fototoestel
gepakt had.
De aanloop naar Marmaris gaf nog een knoop of 14 wind, het
is daar een soort trekgat, de marina ligt rechts va de stad en je wordt door
een rubberbootje naar je plek begeleid. Deze mannen geven de mooringlijn aan
vanaf de boot.
Na het afmeren zijn we naar Marmaris gelopen naar de bazaar,
dit zijn overdekte donkere straatjes met allerlei winkeliertjes met
nepartikelen. Niets voor ons, even geld gepind want in de restaurantjes betaal
je gewoon met lira’s.
‘s Avonds gegeten in Marmaris (Caria) en op aanraden van
Adrieene de lamsbout besteld en Maarten de steak, en deze waren overheerlijk
met een goed glas rode wijn. Voor mij dan, want Maarten is nog steeds van de
blauwe knoop met een klein randje eromheen.
Daarna om 10 uur afscheid genomen van de groep want
morgenochtend om 7 uur gaat de wekker en gaan we naar Kapi Creek.
Dinsdag 22 oktober van Marmaris naar Kapi Creek
Vanochtend na een heerlijke douche in de marina, om 7:45 uur
weggevaren, we moeten vandaag 41 mijl, dat wordt gemiddeld 5 mijl per uur
varen. In het begin
was er niet veel wind, dus zeilen met de motor aan, gelukkig
kwam de wind om een uur of 10 opzetten met 15 knopen, dus de motor kon weer een
tijdje uit en we liepen 6,2 knoop onder zeil, dat schiet lekker op. Ondertussen
werden we voorbij gevaren door diverse marine fregatten, er is hier een basis
dus je ziet ze regelmatig in- en uitvaren. Er schijnt hier ook een onderzeeër
te zijn, die ze af en toe zien.
We varen af en aan met de motor bij, soms steekt de wind op
en kunnen we zonder motor heerlijk zeilen.
Om half 5 naderen we Kapi Creek en leggen weer soepeltjes
aan met de mooringlijn. Vanavond hier eten in het restaurant, als voorafje
krijg je hier de hele tafel volgebouwd met allerlei koude gerechten. Als
hoofdgerecht nam Maarten steak champignons en ik de inktvisringetjes, het eten
was weer goed.
We gaan er niet te laat in want was een lange dag.
Woensdag 23 oktober, van Kapi Creek naar Tomb bay.
Vandaag is een dag met een korte afstand nog geen 3 mijl 😱. Ondanks dat
het maar een korte afstand is zijn we na de briefing weggevaren en dobberen we
richting Tomb bay. Even gekeken naar de oude graftombes die daar uitgehouwd
zijn in de berg. Daarna het zeil erop en gaan met die schuit, er kwam een
heerlijk windje opzetten van zo’n 15 knopen en we hebben hier in de baai van
Fethiye heerlijk de rest van de dag gezeild. De wind was redelijk constant en
dat is dan heerlijk zeilen. We zien onderweg heel veel vliegende vissen, wat
een afstand kunnen die beesten afleggen boven water. Al met al hebben we
vandaag 22 mijl afgelegd.
‘s Avonds in het restaurant gegeten, als voorgerecht werd de
tafel weer vol gebouwd met allerlei hapjes, ik de seafood spaghetti (mmm) en
Maarten de lamskoteletten. Later bij het kampvuur nog een Margarita gedronken
maar die was geen succes, volgens mij alleen maar tequila en citroensap, heb
hem zelfs niet helemaal op, moet niet gekker worden.
Donderdag 24 oktober, Van Tomb bay naar Fethiye.
Vanochtend na de briefing weer vroeg op pad, het valt ons op
dat iedereen laat vertrekt, zo beleeft ieder zijn vakantie op een andere
manier. Na een uurtje gedobberd te hebben kon het zeil erop en voeren we met 15
knopen wind naar de overkant. Het ging zo snel dat we nog maar eens terug
gezeild zijn. Om 15:30 uur kwamen we in Fethiye aan, weer aan de mooringlijn.
Deze werd ons aangegeven vanuit een dinghy.
Daarna even wat gedronken en gelezen en toen het stadje in.
We liggen vlakbij de oude binnenstad met daarin allerlei kleine winkeltjes. Wel
toeristisch maar veel leuker dan Marmaris. ‘s Avonds met de groep gegeten bij
Megi restaurant. Hier serveren ze een lamsstoofpotje in een aardewerken
kruikje, ze slaan de bovenkant eraf en dan stroomt, als ware het een soort
lava, de saus eruit. Leuk om een keer gegeten te hebben.
Vrijdag 25 oktober van Fethiye naar Sarsala.
Aangezien we gisteren de briefing al gehad hadden konden we
vanmorgen om half 10 al uitvaren. Er stond al gelijk een lekker windje en met 5
tot 8 knopen wind voeren we de haven uit. De wind was de hele dag rond de 14
knopen en we hebben bijna 30 mijl gezeild. ‘s Avonds gegeten in Sarsala, weer
de diverse voorgerechtjes en ik de köfte en Maarten een gebraden kippetje.
Zaterdag 26 oktober van Sarsala naar Ciftlic.
Vanochtend om 7:30 uur weggevaren, we hebben een lange dag,
we moeten 34 mijl varen. Het eerste uur op de motor daarna het zeil erop en met
een wind tussen de 15 en 20 knopen speren we vooruit. Helaas draaide de wind en
kregen we hem tegen en moesten we gaan kruisen. Tot een mijl of 5 voor de haven
hebben we gezeild en we moesten om op tijd binnen te zijn de motor erbij
zetten. Met de genua en de motor liepen we ruim 6 knopen de haven binnen. We
liggen hier aan de steiger en het waait nog steeds behoorlijk. Het was een
aparte manier van aanleggen. Ik moest de bakboord achtertros vanaf het midden
aangooien en een tros op de voorpunt naar de boot naast me. Daarna de
mooringlijn vastleggen. Dit was om verwaaien te voorkomen.
We eten hier weer in het plaatselijke restaurantje met een
voorgerechten buffet en beiden de lamsspiesen.
Zondag 27 oktober van Ciftlic naar Serce Limani.
Vandaag 15 mijl. Na een gezamenlijk ontbijt, aangeboden door
het restaurant als afsluiting van het seizoen, vertrekken we richting Serce. De
wind stelt vandaag niet veel voor en we gaan eerst een stuk voor de wind.
Maarten zet een bulletalie maar de wind valt helemaal weg, dat wordt motoren.
Als we vlak bij de baai zijn begint het te waaien en gaat het zeil er weer op.
We zeilen nog een uurtje voordat we weer aanmeren aan de mooringlijn. Anderen
hebben dolfijnen en een monniksrob gezien, wij alleen een drijvende tak en een
hoop stekende pest vliegen. We meren weer aan op de mooring en krijgen van de
restaurant eigenaar (Captain Nemo) een kopje thee aangeboden. Daarna nog even
relaxen en om half 8 staat het eten weer klaar. Er is weer een voorgerechten
buffet en Maarten neemt de mixed grill en ik het lamsstoofpotje, dat erg vet
was. Nog even wordt er naar de start van de formule 1 gekeken, maar omdat er
hier inmiddels 2 uur tijdsverschil is gaan we rond 11 uur naar de boot terug.
Maandag 28 oktober van Serce Limani naar Dirsek.
Na de briefing om 10 uur uitgevaren naar Dirsek een 17 mijl.
Het zeil kan er direct op. We starten met 10 knopen wind en de wind blijft
continue tussen de 8 en 10 knopen, we varen heerlijk. Wat een dag we kunnen de
hele dag heerlijk zeilen, totdat we de baai inkomen. Van 10 knopen wind naar 0
en geen zuchtje daar te bekennen. We zijn toch de eerste dus draaien we maar om
en gaan weer naar buiten waar het wel waait. Zo langzamerhand zien we de andere
boten aankomen en nu waait het wel in de baai. We doen nog een “wedstrijdje”
met een paar andere boten en hebben een perfecte zeildag.
We eten hier in de haven, Maarten de mixed grill en ik
lamscasserole.
Dinsdag 29 oktober van Dirsek naar Sogut.
We vertrekken weer direct na de briefing en zijn de haven
nog niet uit of Maarten spot eindelijk dolfijnen. Het blijken twee heel grote
dolfijnen te zijn die een tijdje mee zwemmen met de boot. Wat een mooi gezicht,
het water is helder en je kan ze dus goed zien, die beesten zijn razendsnel.
Ik neem even het roer over van Maarten zodat hij de
dolfijnen ook een tijdje kan zien zwemmen onder de boot. We maken weer veel
foto’s maar meestal zie je alleen een klein stukje rug, die beesten zijn snel,
maar we hebben er een paar hele mooie bij.
In Sogut (Octopus Restaurant) eten we vooraf gevulde inktvis
en octopus. Als hoofdgerecht ik de zwaardvis en Maarten de inktvisringetjes. De
voorgerechten waren heerlijk de hoofdgerechten matig.
Woensdag 30 oktober, van Sogut naar Sailors Paradise.
Omdat bijna iedereen vrijdagavond vertrekt en een aantal
booteigenaren nog een paar daagjes doorgaan, krijgen we een extra dag en hoeven
we donderdagmiddag om 13:30 uur pas in de haven te zijn. Wat een feestje. We
vertrekken als eerste en kunnen de hele dag nog zeilen. Zo rond de 8 tot 10
knopen wind in de middag. We spotten nog een schildpad en dolfijnen in de verte
en terwijl de rest van het flottielje al de baai in gaat doen wij nog een
laatste heen en weertje. We komen als één na laatste boot aan de kade voor een
kade borrel. Wat blijkt de Nomia is van het padje af. We hebben ze al diverse
keren gehoord over de marifoon, maar ze zitten in een verkeerde baai zo’n 3
mijl verder. Bij het eten nemen we als voorgerecht aubergine salade en gevulde
courgette bloemen. Als hoofdgerecht ik de octopus casserole en Maarten een
steak.
Donderdag 31 oktober van Sailors Paradise naar Orhaniye.
Vanochtend afscheid genomen van twee boten. Eén gaat nog een
dagje door, die vliegen zaterdag en de ander vliegt aan het begin van de
middag. Er staat niet veel wind en we motorsailen terug in afwachting van,
tussen 13:00 en 13:30 uur moeten we terug zijn in Orhaniye.
Op het laatst nog wat wind en op de genua lopen we de baai
binnen. Netjes afgemeerd aan de binnensteiger en onze tocht zat er helaas weer
op. We kregen nog een rekening van Adrieene van de Marina’s. Marmaris €86 en
Fethiye € 53. Totaal 45 liter benzine verbruikt op 33,8 motoruren dat is een
gemiddelde van 1,33 liter per uur. We waren de boot met verreweg de meeste
zeiluren en het minste brandstofverbruik. Zo zie je wat rustig motoren doet.
We kregen nog een mooie polo van Sailbest, die zullen we
volgende keer showen in Griekenland en na een laatste lunch in het restaurant
met kebab en inktvisringetjes was het tijd om weer met het taxibusje richting
Dalaman te gaan, weer een lange zit van ca. twee uur.
We waren ruim op tijd en ook het boarden ging snel, de
vlucht was rustig en op tijd. Om 23:30 uur reden we weg uit Düsseldorf en om
2:00 uur waren we thuis waar we gelijk ons bed in doken.
Samenvatting.
Vliegen vanaf Düsseldorf is een optie, maar de volgende keer
geven we er toch de voorkeur aan om vanuit huis te vertrekken. De nacht
daarvoor in een hotel slaap je toch niet goed, het was warm en niet zo’n best
bed. Een betere optie is Sleep en Fly van van der Valk maar deze zat al maanden
van tevoren helemaal vol.
Sunexpress heeft wat oudere vliegtuigen met weinig
beenruimte, Maarten zat behoorlijk klem.
De rit naar Orhaniye duurt ca. 2 uur en dat is best wel een
heel lange zit als je er al een hele reis op hebt zitten.
De boten van Sailbest zijn tot nu toe de beste boten waarin we tot nu gevaren hebben er mankeerde helemaal niets aan de boot. Alles was heel goed
onderhouden en alles glom. De schoten waren gewassen zodat deze heerlijk soepel
waren. De Heart of Gold was voor ons een ideale boot, met zijn heel ruime natte
cel.
De omgeving hier is prachtig met allerlei soorten rotsen en
bergen. De wind is redelijk constant en je kan hier met 20 knopen nog prima
onder zeil varen.
Er zijn stuk voor stuk prachtige baaien, waar de
flottielje leiding van te voren een ligplaats kan bespreken, dus je kan gewoon
binnenkomen wanneer je wilt.
Alles ligt hier aan de mooringlijn, dus een dinghy is niet
nodig en dat scheelt een heel gesleep en maakt het manoeuvreren makkelijker.
Een heel grote dikke plus krijgt van ons de vuilwatertank, alle baaien zijn dan
ook super schoon met kraakhelder water, waar je gerust kunt zwemmen. Het eten
in Turkije is wat duurder dan in Griekenland, maar de kwaliteit van het eten en
ook van de wijn is geweldig. We hebben de hele periode mooi weer gehad, we zijn
dankzij de aanpassingen van de route door Martin de regen voor gebleven,
waarvoor onze dank.
Een groot voordeel is ook dat de boot in de thuishaven
afgetankt wordt door de flottielje leiding, zodat je ervan uit kunt gaan dat de
tank altijd volledig gevuld is.
Het weer was dit jaar een graad of 5 warmer dan normaal,
zodat je de hele dag in korte broek op de boot kon zijn, maar de avonden
koelden behoorlijk af. Een vest was dan geen overbodige luxe.
Bareboat varen in dit gebied kan, maar dan moet je samen de
mooringlijn doen, of in de baai met lange touwen.
We vinden het jammer dat Sailbest ophoudt te bestaan, in
verband met de 51% regeling die de regering heeft opgelegd, anders zouden we
hier zeker vaker terug komen. Sailbest is overgenomen door TipTop die nu ook
andere (Turkse) boten zal gaan inhuren. Wel wordt voortaan vertrokken vanuit Göçek
op 20 minuten vanaf de luchthaven.
